Hode / Komposisjon
Anıtsal ve Geometrik Yapı: Eser, ilk bakışta tamamen soyut görünse de Håkon Bleken’in sıkça başvurduğu “insan başı/büstü” silüetinin oldukça kütlesel, geometrik ve soyutlanmış bir yorumudur. Siyah bir fonun merkezinde yükselen beyaz-gri blok, bir heykel veya anıt gibi konumlandırılmıştır.
Kolaj ve Çatlak Dokusu: Yüzeyde kullanılan katmanlı boya tekniği ve yatay-dikey siyah şeritler, tuvale adeta parçalanmış, birbirine sonradan eklenmiş bir taş veya beton blok hissi verir. Bu brütalist ve kalın doku, Bleken’in 1970’li yıllardaki yapısal oymacılık ve kömür kalemi çalışmalarının estetiğini yansıtır.
1/1 Zihinsel Yıkım ve Parçalanmışlık:
Merkezdeki kütleyi bölen derin ve karanlık çatlaklar, insanın zihinsel dünyasındaki bölünmeleri, travmaları, düşüncelerin parçalanışını ve içsel yaraları çağrıştırır.
1/2 Baskı ve Klostrofobi:
Figürün etrafını saran yoğun, kalın siyah boya tabakası; dış dünyanın yarattığı baskıyı, yalnızlığı, yabancılaşmayı ve bireyin kendi içine sıkışıp kalma (klostrofobi) halini akla getirir.
